Kamienne kopczyki

Stosy z kamieni ułożonych jeden na drugim można spotkać w górach na całym świecie. W miejscach, gdzie nie ma wyznaczonych szlaków, pełnią one ważną funkcję nawigacyjną. Jednak w ostatnich latach pojawiła się moda na ustawianie ich wszędzie, gdzie tylko uda się znaleźć budulec. A więc nie tylko przy górskich szlakach, ale też na plażach czy brzegach rzek. W szczególnie popularnych turystycznie miejscach codziennie powstają ich dziesiątki.

• Po pierwsze, przenoszenie kamieni prowadzi do niszczenia siedlisk niezliczonych gatunków zwierząt. Większość z nas, myśląc o faunie, ma przed oczami jelenie, rysie, borsuki i inne. Zapominamy przy tym o bezkręgowcach – zwierzętach niewielkich rozmiarów, ale mających dla ekosystemu nie mniejsze znaczenie, niż większe, bardziej charyzmatyczne gatunki zwierząt. Pod kamieniami znajdują one cień i wilgoć czy po prostu schronienie (np. przed drapieżnikami). Przebywać tam mogą również płazy i gady.
• Po  drugie, jest to działanie przekształcające naturalny krajobraz. A krajobraz również jest przedmiotem ochrony m.in. w takich miejscach, jak parki narodowe czy rezerwaty.
• Kamienie to również stanowiska występowania wielu gatunków grzybów, porostów i roślin, także tych rzadkich i objętych ochroną.
• Ponadto, przenoszenie kamieni przyspiesza erozję gleby.

Apele o zaprzestanie układania kamiennych kopców często publikują parki narodowe, a ich pracownicy nieustannie zajmują się ich likwidacją. Są kraje, w których układanie stosów z kamieni jest uważane za akt wandalizmu porównywalny np. z wydrapywaniem swojego imienia w korze drzew i karany wysokim mandatem. Być może warto byłoby wprowadzić podobne przepisy także w Polsce?